Αδέσποτα Ζώα – Δράσεις

Ομάδα: Τα παιδιά του νηπιαγωγείου (προαιρετικά με τα παιδιά της Α΄ τάξης του Δημοτικού). Ενδεικτική Διάρκεια: Ένας μήνας
 Χώρος: Τάξη του νηπιαγωγείου, Δημαρχείο, το προαύλιο του νηπιαγωγείου

 Έναυσμα: Αφορμή για την ανάπτυξη του σχεδίου εργασίας « Τα αδέσποτα ζώα» πιθανόν να δώσει  ενθουσιασμός στα παιδιά κατά τη διάρκεια του σχεδίου εργασίας «Τα κατοικίδια ζώα» και το αμείωτο ενδιαφέρον τους για το θέμα. Η περιέργεια των παιδιών για τα «άλλα ζώα, αυτά που δεν έχουν μαμά και μπαμπά» παρακινεί τη νηπιαγωγό να διερευνήσει τις υπάρχουσες γνώσεις και τα προσωπικά τους βιώματα σχετικά με τα αδέσποτα ζώα που κυκλο- φορούν στους δρόμους, ως φυσική συνέχεια των κατοικίδιων. Επιπλέον, η πληροφορία, μέσα από τη διερεύνησή τους, ότι υπάρχουν πολλά αδέσποτα ζώα, τα οποία υποφέρουν, πιθανόν να κεντρίσει ακόμη περισσότερο την προ- σοχή τους και να δώσει ισχυρό κίνητρο για το σχέδιο εργασίας με θέμα «Τα αδέσποτα ζώα».

Α φάση : Σχεδιασμός δράσης 
Γνωριμία με νέες λέξεις: Αδέσποτο, δεσπότης, άστεγος, ευθανασία.
Διερεύνηση εμπειριών:
Πιθανές ερωτήσεις της νηπιαγωγού: «Γνωρίζετε ποια ζώα λέγονται αδέσποτα;», «Τι νο- μίζετε ότι μπορεί να εννοεί αυτή η λέξη;», «Έχετε δει κάποιο αδέσποτο;», «Πού φαντάζεστε ότι ζουν;», «Τι τρώνε;», «Νομίζετε ότι έχουν προβλήματα;». Πιθανά ερωτήματα των παιδιών: «Από πού ήρθαν τόσα πολλά!», «Ποιανού είναι;», «Τι να κάνω τώρα που βρήκα ένα γατάκι;», «Η μαμά μου δε με αφήνει να τα χαϊδεύω και τα φοβάμαι!». Αφού καταγράφονται τα ερωτήματα των παιδιών, δημιουργείται ιστόγραμμα .
Εμπλοκή κοινωνικών και θεσμικών φορέων:
Όσο σημαντική είναι η γονική εμπλοκή, τόσο σημαντική είναι και η εμπλοκή των τοπικών και άλλων φορέων στις δράσεις που υλοποιεί το νηπιαγωγείο καθώς και της τοπικής κοινωνίας, επειδή με τη συμμετοχή τους ενισχύεται το έργο του και διευκολύνεται η ομαλή λειτουργία του. Στο σχέδιο εργασίας «Τα αδέσποτα» τα παιδιά ενθαρρύνο- νται εκτός από τις συνήθεις πηγές να πάρουν απαντήσεις στα ερωτήματά τους από φορείς που σχετίζονται με το θέμα.
1ο ερώτημα : «Από πού ήρθαν τόσα πολλά!»
Η νηπιαγωγός διερευνά τις προϋπάρχουσες γνώσεις των παιδιών, κινητοποιεί τη σκέψη τους με παρόμοιες ερω- τήσεις, προετοιμάζοντας το έδαφος για μάθηση .«Τι νομίζετε πως σημαίνει η λέξη αδέσποτο;», « Ποια ζώα λέμε αδέσποτα;», «Για ποιο λόγο τα ονομάζουμε έτσι;», « Σε τι διαφέρουν τα κατοικίδια ζώα με τα αδέσποτα ζώα;», « Για ποιο λόγο φαντάζεστε ότι υπάρχουν αδέσποτα ζώα στους δρόμους;», « Ποιες είναι οι αιτίες;», «Φταίνε τα ζώα που βρέθηκαν στους δρόμους ή κάποιος άλλος;». Η νηπιαγωγός παροτρύνει τα παιδιά να πουν το κάθε ένα από μια ιστορία που βίωσαν, άκουσαν, διάβασαν ή φαντάστηκαν με ήρωες αδέσποτα ζώα. Αποφασίζουν τρόπους για να βρουν απαντήσεις στα ερωτήματά τους. Τα παιδιά, εφόσον έχουν έρθει σε επαφή με τον όρο εγκατάλειψη και στείρωση, αποφασίζουν ότι πρέπει να απευθυνθούν σε κάποιους ιδιοκτήτες ζώων και να τους ρωτήσουν σχετικά. Αποφασίζουν να διαλέξουν ανάμεσα στους γονείς των παιδιών που έχουν κατοικίδια και επιλέγουν μία μητέρα που ήταν συνοδός των παιδιών στο κτηνιατρείο για να της πάρουν συνέντευξη. Δημιουργούν μια πρόσκληση. Αποφασίζουν ποιοι θα κάνουν ερωτήσεις, ποιοι θα καταγράφουν την ομιλία. Η νηπιαγωγός επικοινωνεί με τη μητέρα, την ενημερώνει για την απόφαση των παιδιών και την παρακαλεί να φέρει φωτογραφίες ή βίντεο των κατοικίδιών της καθώς και τα βιβλιάρια τους. Της εξηγεί τι θέλουν να μάθουν τα παιδιά από αυτήν και της στέλνει σχετικό υλικό προκειμένου να ενημερωθεί για θέματα όπως υπεύθυνος ιδι- οκτήτης, στείρωση, εγκατάλειψη, τη διακήρυξη των δικαιωμάτων των ζώων, αν δεν είναι ήδη ενημερωμένη. Την επόμενη ημέρα γίνεται η συνάντηση και η μητέρα δείχνει τις φωτογραφίες της σκυλίτσας της ή της γάτας της, αφηγείται περιστατικά αστεία και σοβαρά με τα κατοικίδιά της. Απαντά στις ερωτήσεις των παιδιών. Αν θέλουν μπορούν να της ζητήσουν να απαγγείλει ένα ποίημα, να τους πει μια παροιμία ή ένα αίνιγμα. Τα νήπια την ευχαρι- στούν και την αποχαιρετούν. Η νηπιαγωγός τους διαβάζει την ιστορία «Γίνονται τα Όνειρα Πραγματικότητα;» (άσκηση Ε, σελ.22-23 στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ) και ρωτά τα νήπια : «Τι συνέβη στην Ελπίδα την Πέμπτη, την Παρασκευή και το Σάββατο;». Η νηπιαγωγός ενθαρρύνει τα παιδιά να φανταστούν ότι είναι αδέσποτα ζώα και να περιγράψουν τι είδους οικογένεια και σπίτι θα ήθελαν. Η νηπιαγωγός τους παροτρύνει να ζωγραφίσουν τη ζωή ενός αδέσποτου ζώου κατά τη διάρκεια του 24ώρο.
2ο ερώτημα: «Ποιανού είναι»;
Τα νήπια γνωρίζουν ήδη ότι τα αδέσποτα είχαν οικογένεια πριν εγκαταλειφθούν, όμως πιθανόν να προκύψει το ερώτημα ποιος τα φροντίζει τώρα που ζουν στο δρόμο. Τα νήπια ενθαρρύνονται να σκεφτούν πιθανές απαντήσεις. Αφού αποκλείονται διάφορες προτάσεις η νηπιαγωγός με ερωτήσεις τους καθοδηγεί στην ανακάλυψη της απά- ντησης: «Ποιος είναι υπεύθυνος για τους δρόμους;», «Σε ποιον πληρώνουμε το νερό;», «Ποιος θεωρείτε ότι δίνει τα ζώα μας και εμείς και τα αδέσποτα ζώα με  ρήματα για τα σχολεία, για τους κήπους της πόλης, ποιος καθαρίζει τους δρόμους μας;». Αφού αναγνωρίσουν ως υπεύθυνο για τα αδέσποτα ζώα το Δήμαρχο αποφασίζουν να τον συναντήσουν και να του απευθύνουν ερωτήσεις. Η νηπιαγωγός τους τονίζει ότι ένας Δήμαρχος είναι ένας πολυάσχολος άνθρωπος και ίσως δεν θα καταφέρει να βρει χρόνο να τους επισκεφτεί. Τα παιδιά προτείνουν να τον επισκεφτούν στο δημαρχείο. Κλείνεται το ραντεβού και κανονίζεται η ημέρα και η ώρα της συνάντησης. Επίσης ορίζεται ο άνθρωπος που θα τους υποδεχτεί και θα τους ξεναγήσει στο δημαρχείο. Τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες εργασίας. Ζητείται η βοήθεια των γονέων για συνοδεία και αποφασίζεται ο χρό- νος και ο τρόπος μετάβασης στο δημαρχείο της πόλης. Τα παιδιά παροτρύνονται να σκεφτούν τι θέλουν να τον ρωτήσουν και αποφασίζουν να του χαρίσουν ένα δώρο. Κατασκευάζουν με πηλό ένα καδράκι, γράφουν συνθήματα υπέρ της προστασίας των αδέσποτων ζώων (Να προστατεύουμε τα αδέσποτα, Η στείρωση είναι σημαντική, τα ζώα έχουν ψυχή σαν εμάς), κολλούν μια φωτογραφία γράφουν έναν τίτλο «Τα ζώα δεν είναι σκουπίδια» και τα στοιχεία τους «Σύλλογος Νηπιαγωγείου για τα δικαιώματα των ζώων»
Επίσκεψη στο Δήμαρχο:
Ο Δήμαρχος απαντά στις ερωτήσεις των παιδιών και πιθανόν δηλώνει στα παιδιά ότι ακολουθεί ο συγκεκριμένος δήμος το πρόγραμμα για τα αδέσποτα ζώα που χρηματοδοτείται από το υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης. Του χαρίζουν το δώρο του και αποχωρούν. Επιστροφή στο νηπιαγωγείο τα παιδιά είναι χαρούμενα όταν παίρνουν πρωτοβουλίες και προχωρούν σε δράση. Πιθανόν να προτείνουν να κατασκευάσουν βιβλίο συνθημάτων για την προστα- σία των αδέσποτων και να καταγράψουν τρόπους επίλυσης του προβλήματος. Η νηπιαγωγός τους ενθαρρύνει να το δημοσιοποιήσουν για να το δουν πολλοί άνθρωποι. Προτείνουν τη δημοσίευσή του σε τοπικές εφημερίδες και σε σχετικές ιστοσελίδες στο διαδίκτυο. Η νηπιαγωγός τους προτείνει να δημιουργήσουν δική τους ιστοσελίδα με το υλικό τους, τα βίντεο και τις φωτογραφίες που έχουν συλλέξει. Τα παιδιά με τη βοήθεια της νηπιαγωγού μπορούν εύκολα να δημιουργήσουν ένα blog με θέμα που προτείνουν τα ίδια τα παιδιά: «Οι φίλοι μας τα ζώα».
3ο ερώτημα: «Τι να κάνω τώρα που βρήκα ένα γατάκι»;
Η νηπιαγωγός παροτρύνει τα παιδιά να προτείνουν ιδέες. Αναζητούν τρόπους προκειμένου να βοηθήσουν το μικρό γατάκι μια και «είμαστε πολύ μικρά και η μαμά δεν αφήνει». Παρακινούνται να ανακαλέσουν στη μνήμη τους τις πηγές πληροφόρησης και συγκέντρωσης ιστοριών και φωτογραφιών μέσα από το διαδίκτυο. Ανατρέχουν στις σχετικές ιστοσελίδες και ανακαλύπτουν συλλόγους και οργανώσεις. Πού βρίσκονται; Διαβάζουμε τις έδρες τους και δείχνουμε στο χάρτη. Είναι πολύ μακριά. Μήπως υπάρχει κάποιος σύλλογος για τα αδέσποτα στην πόλη μας; Πώς θα μάθουμε; Να στείλουμε σε ένα σύλλογο email. Αυτοί μπορεί να ξέρουν. (Είναι πιθανό η νηπιαγωγός ή κάποιο παιδί να γνωρίζει τον τοπικό Φιλοζωικό σύλλογο οπότε επικοινωνεί απευθείας με τον υπεύθυνο). Επικοινωνούν τηλεφωνικά και τα παιδιά προτείνουν να επισκεφτούν το χώρο τους για να δούνε τα ζώα. Ο υπεύθυνος πιθανόν να τους ενημερώσει ότι δεν διαθέτουν καταφύγιο ζώων. Επίσης πιθανόν να υπάρχει κυνοκομείο του Δήμου και αν θέλουν πρέπει να κλείσουν ραντεβού με το Δήμο. Αποφασίζουν να καλέσουν στο σχολείο το μέλος της Φιλοζωικής το οποίο μπορεί να φέρει μαζί του άφθονες φωτογραφίες, βίντεο και φυλλάδια. Γίνονται οι προετοιμασίες, με τον τρόπο που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Τα παιδιά μέσα από την ενημέ- ρωση βλέπουν φωτογραφίες ζώων, ακούν την ιστορία τους, μαθαίνουν διάφορα πράγματα όπως το πώς πρέπει να φερόμαστε σε ένα κουτάβι (το κρατάμε απαλά, δεν το σηκώνουμε γιατί τρομάζει), τρόπους διάσωσης ενός εγκατα- λειμμένου μικρού γατιού ή κουταβιού (παίρνουμε τηλέφωνο στη Φιλοζωική ή στο Δήμο, το πάμε στον κτηνίατρο). Τέλος προμηθεύονται σχετικά φυλλάδια και αφίσες. Τα παιδιά μπορούν να τραγουδήσουν σχετικά τραγουδάκια και να παίξουν κουκλοθέατρο με τη δική τους ιστορία και τις δικές τους κούκλες που κατασκεύασαν από φυσικό υλικό (κάλτσες, σφουγγάρια, κουτάλες, τενεκεδάκια).
4ο ερώτημα: «Η μαμά μου δε με αφήνει να τα χαϊδεύω και τα φοβάμαι!»
Τα παιδιά όταν έρχονται σε επαφή με ζώα, θέλουν να τα αγκαλιάσουν, να τα χαϊδεύουν, εκτός ίσως από μερικά παιδιά που απλώς τα κοιτούν ή τα χαίρονται από απόσταση. Τα περισσότερα παιδιά δεν προσέχουν στην επαφή τους με ζώα που δεν γνωρίζουν, ενώ μερικά άλλα φοβούνται αδικαιολόγητα όλα τα ζώα με τα οποία έρχονται σε επαφή. Αυτό πιθανόν να το παρατηρήσει η νηπιαγωγός. Εφόσον αυτό εντοπιστεί, η νηπιαγωγός επικεντρώνεται στην ασφαλή συμπεριφορά των παιδιών απέναντι στα ζώα: αυτό θα βοηθήσει τα παιδιά να επικοινωνήσουν σωστά και με ασφάλεια με τα ζώα αναπτύσσοντας την αυ- τοπεποίθησή τους και εξαλείφοντας τις φοβίες τους. Η νηπιαγωγός τους παροτρύνει τρόπους προσέγγισης ενός ΄Τα ζώα μασ και εμείς τα αδέσποτα» ζώου που δεν είναι δικό τους. Τους θέτει ερωτήματα όπως: «Τι θα γινόταν αν ένα παιδάκι πλησίαζε ένα άγριο σκύλο»; «Τι θα ήταν καλύτερο να κάνει αν δει έναν άγνωστο σκύλο στο δρόμο;», «Αν θέλει να αγκαλιάσει μια γάτα τι πρέπει να προσέξει;», «Αν τρομάξει ένας σκύλος τι νομίζετε ότι θα κάνει;». Τα παιδιά διατυπώνουν προτάσεις. Η νηπιαγωγός τους διαβάζει τις «Σημαντικές συμβουλές για μια ασφαλή επικοινωνία με τους σκύλους» (σελ. 24 στο Παράρτημα). Με ερωτήσεις επιβεβαιώνει ότι τα παιδιά κατανόησαν το κείμενο.
Τότε τους προτείνει να παίξουν ένα παιχνίδι:
Θα τους διηγηθεί μια ιστορία με ένα κοριτσάκι που ήθελε να χαϊδέψει ένα σκύλο που δεν γνώριζε. Τα παιδιά θα πρέπει να επιλέξουν τη σωστή κίνηση κάθε φορά:
α) Η Δήμητρα και η μητέρα της πηγαίνουν στο φούρνο. Η Δήμητρα βλέπει ένα πολύ μεγάλο σκύλο να περπατάει με λουρί μαζί με το αφεντικό του. Η Δήμητρα θέλει να χαϊδέψει τον σκύλο. Ρώτησε το όνομά του και ο ιδιοκτήτης της είπε ότι τον λένε Φρίξο. «Τι πρέπει να κάνει η Δήμητρα ώστε να χαϊδέψει τον Φρίξο με ασφάλεια;»
.
β) Αφού πρώτα ρώτησε τον ιδιοκτήτη του Φρίξου αυτός της το επέτρεψε. «Τι πρέπει να κάνει πρώτα, η Δήμητρα;»
γ) Αφού έκλεισε το χέρι της και άφησε το Φρίξο να μυρίσει το πίσω μέρος της παλάμης της τώρα «πού θα πρέπει να χαϊδέψει το Φρίξο η Δήμητρα»; Η Δήμητρα αφού χάιδεψε τον σκύλο ήρεμα και απαλά πλάγια-κάτω από το στόμα, δηλαδή ακριβώς κάτω από το αυτί, τους χαιρέτησε, πιάνει το χέρι της μητέρας της και συνεχίζουν τον δρόμο τους προς τον φούρνο. Τα παιδιά δραματοποιούν την ιστορία. Αλλάζουν ρόλους. Η νηπιαγωγός παροτρύνει τα παιδιά να δουν μερικές εικόνες (άσκηση ΣΤ, σελ.24 στο Παράρτημα γ ). Ζητάει από τα παιδιά να επιλέξουν τις σωστές και τις λάθος συμπεριφορές. Να αιτιολογήσουν τις απαντήσεις τους. Η νηπιαγωγός τους εξηγεί για τη «γλώσσα των σκύλων». Οι σκύλοι προσπαθούν να μας μιλήσουν με το σώμα τους, τους ήχους και τις κινήσεις τους. Η νηπιαγωγός εξηγεί στα παιδιά πως η γλώσσα του σώματος ενός σκύλου λέει το πώς νιώθει ένας σκύλος. Μαθαίνοντας να διαβάζουν τη γλώσσα του σώματος, θα μάθουν αν ένας σκύλος είναι σε φιλική διάθεση ή αν θα πρέπει να τον αφήσουν ήσυχο. Τους παροτρύνει να ψάξουν για συγκεκριμένα είδη γλώσσας του σώματος που τους προειδοποιούν να μείνουν σε απόσταση από αυτόν τον σκύλο. Τους εξηγεί πως μερικά σημεία που δείχνουν ένα, πιθανόν, επιθετικό σκύλο είναι τα εξής: Ένας απειλητικός σκύλος μπορεί να έχει ζαρωμένη μύτη που τραβιέται προς τα πίσω για να αποκαλύψει τα δόντια του. Το τρίχωμά του στο πίσω μέρος του λαιμού του μπορεί να είναι σηκωμένο, σχηματίζοντας μια μακριά γραμμή κατά μήκος της σπονδυλικής του στήλης. Τα αυτιά του μπορεί να είναι τραβηγμένα προς τα πίσω και να είναι κολλημένα στο κεφάλι του, ενώ το σώμα του μπορεί να δείχνει σε ένταση. Ο σκύλος μπορεί επίσης, να γρυλίζει ή να βρυχάται. Τους παροτρύνει να προσπαθήσουν να αποφύγουν οποιονδήποτε σκύλο βλέπουν να εκδηλώνει οποιοδήποτε από αυτά τα σημάδια ή να αντιδρά με απειλητικό τρόπο. Παράλληλα τους αναλύει μερικά σημεία που δείχνουν ένα φιλικό σκύλο: εμφανής διάθεση για παιχνίδι, κούνημα ουράς δεξιά και αριστερά. Στη συνέχεια η νηπιαγωγός τους δείχνει φωτογραφίες σκύλων (άσκηση Η, σελ.24 στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ) και τους ρωτά: «Μπορείτε να καταλάβετε ποιος σκύλος από τους παρακάτω έξι, νοιώθει φιλική διάθεση»; Τους ενθαρρύνει να μιμηθούν τις συμπεριφορές των σκύλων.
Διαδικασίες ολοκλήρωσης του σχεδίου εργασίας και αξιολόγησης:
Τα παιδιά αποφασίζουν τη διοργάνωση γιορτής στο τέλος της σχολικής χρονιάς με σχετικό θέμα. Δημιουργούν μια ιστορία (Το συνέδριο των ζώων), επιλέγουν ρόλους, κατασκευάζουν κοστούμια, σκηνικό και το ντύνουν με μου- σική. Επιλέγουν τραγούδια και μουσικές. Αποφασίζουν τι θα παρουσιάσουν : Παιχνίδια, ομιλίες από παιδιά για τα ζώα, τραγούδια, χορό, έκθεση έργων και υλικού σε πάγκους, προβολή βίντεο και κατασκευή πανό με συνθήματα. Ξενάγηση με εθελοντές των καλεσμένων στην έκθεση. Κατασκευάζουν αφίσες και προσκλήσεις για να καλέσουν τους γονείς, την τοπική κοινωνία, τους φορείς. Αποφασίζουν να κεράσουν κουλουράκια, σοκολατάκια, κεΐκάκια, μπισκότα σε σχήματα από ζωάκια. Πιθανόν διοργανώνουν παζάρι ή λαχειοφόρο για να βοηθήσουν έμπρακτα τα ζώα σε κίνδυνο. Καλούν το Δήμαρχο στον οποίο παραδίνουν τις προτάσεις τους καθώς και ένα αναμνηστικό δώρο. Αφιερώνουν την παράσταση σε όλα τα ζώα που υποφέρουν με την ευχή κάποτε να σταματήσει και να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Αποφασίζουν να βιντεοσκοπηθεί η γιορτή. Αξιολόγηση Τα παιδιά συμμετέχοντας στο σχεδιασμό και την υλοποίηση της τελικής γιορτής αποκτούν αυτοπεποίθηση και αυ- τοεκτίμηση. Τα παιδιά νιώθουν τη χαρά της προσφοράς, του «δίνω» καθώς και την ομορφιά του εθελοντισμού. Ενεργοποιείται η σκέψη τους και καταλήγουν σε συμπεράσματα που αφορούν τα αίτια, τις επιπτώσεις, την πρόληψη και την αντιμετώπιση του προβλήματος των αδέσποτων, φαινόμενο που καθόλου δεν τιμά τη χώρα και την κοινωνία μας. Τα καθιστά κοινωνικά ευαισθητοποιημένα άτομα. Αποκτούν δεξιότητες αναζήτησης λύσεων και επίλυσης προβλημάτων και αναπτύσσουν πρωτοβουλίες δράσης. Κατανοούν την έννοια «ζωοφιλία» και τον σεβασμό σε όλα τα πλάσματα από την τρυφερή ηλικία. Κατανοούν ότι δεν παίρνουμε ένα ζώο αν δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουμε απέναντι στο ζώο αυτό και ότι πρέπει να φερόμαστε στα ζώα με καλοσύνη και σεβασμό, όπως το αξίζουν, και όχι απάνθρωπα και σκληρά. Νιώθουν ότι τα ζώα είναι ζωντανά πλάσματα και όχι παιχνίδια και ένα κατοικίδιο ζώο θα πρέπει να είναι μέλος της οικογένειας για ολόκληρη τη ζωή του. Το σχέδιο εργασίας ακουμπά σε όλες τις μαθησιακές περιοχές του αναλυτικού προγράμματος. Συμβάλλει στην συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των νηπίων και στην εξάλειψη φοβιών. Εξασκούνται στην προφορική έκφραση, αναπτύσσουν δεξιότητες γραφής και ανάγνωσης, κατανοούν έννοιες όπως ημέρα και νύχτα, έρχονται σε επαφή με την κοινωνία μέσω των επισκέψεων, εκφράζονται με διάφορες μορφές τέχνης, εξοικειώνονται με την τεχνολογία. Η συνεργασία με τους γονείς και το δήμο θέτει τη βάση για πιο ουσιαστική μελλοντική συνεργασία. Η νηπιαγωγός αποκομίζει γνώσεις και εμπειρίες μέσα από την συλλογή υλικού, συνάντηση με αρμόδιους φορείς και την αλληλεπίδραση με τα παιδιά.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

 

 

Πηγές:
http://www.animalactiongreece.gr/files/ti%20kanoume/leaflets/biblio%20gia%20tipografio.pdf

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s